Pierwsza gra we frisbee: proste ćwiczenia dla dwóch osób
· Redakcja warszawa-kurier.pl
Zacznijcie od krótkich, spokojnych podań jednym dyskiem. Stańcie kilka kroków od siebie, rzucajcie dopiero po nawiązaniu kontaktu wzrokowego i zwiększajcie odległość wtedy, gdy obie osoby swobodnie łapią frisbee. Na pierwsze spotkanie wystarczy ćwiczenie podstawowego rzutu, chwytu oburącz i celności — bez biegania za każdym podaniem.
Wybierzcie miejsce z zapasem przestrzeni
Poszukajcie płaskiego, wolnego fragmentu terenu, na którym można zrobić kilka kroków w bok bez wpadania na przeszkody. Sprawdźcie podłoże: dziury, korzenie, śliska trawa i pozostawione przedmioty utrudniają skupienie się na dysku. Zachowajcie odstęp od ścieżek, placów zabaw, ulic oraz osób odpoczywających w pobliżu. Zostawcie też miejsce za osobą łapiącą, bo pierwsze rzuty mogą polecieć dalej, niż planujecie.
Na początek wybierzcie spokojną pogodę. Wiatr zmienia zachowanie frisbee i utrudnia ocenę, czy nieudane podanie wynikało z ruchu ręki, czy z podmuchu. Przed ćwiczeniami poruszajcie barkami, łokciami i nadgarstkami, a potem wykonajcie kilka łagodnych podań. Ustalcie prostą zasadę: osoba rzucająca czeka, aż partner spojrzy na nią i będzie gotowy do odbioru.
Opanujcie chwyt i podstawowy rzut
Dobrym punktem wyjścia jest backhand, czyli rzut wykonywany ruchem ręki od przeciwnej strony tułowia na zewnątrz. Poniższa instrukcja opisuje ruch prawą ręką; przy rzucaniu lewą odwróćcie strony. Najpierw przećwiczcie go bez wypuszczania dysku, żeby nie łączyć od razu wszystkich elementów.
- Połóż kciuk na górze dysku, a pozostałe palce pod spodem, przy jego obręczy. Trzymaj go pewnie, ale bez zaciskania całej ręki.
- Ustaw się lekko bokiem do partnera, prawym bokiem bliżej celu. Rozstaw stopy wygodnie i delikatnie ugnij kolana.
- Przenieś dysk przed tułów, w stronę lewego biodra. Utrzymuj go możliwie płasko, zamiast kierować przednią krawędź wysoko w górę.
- Poprowadź przedramię w stronę partnera i zakończ ruch krótkim wyprostowaniem nadgarstka. Wypuść dysk przed sobą, nadając mu obrót.
- Celuj w przestrzeń przed tułowiem partnera, poniżej twarzy. Zacznij od niewielkiej siły i obserwuj tor lotu.
Nie próbujcie od razu rzucać daleko. Jeśli dysk mocno wznosi się i opada, przy kolejnym podaniu sprawdźcie ustawienie jego przedniej krawędzi. Gdy regularnie ucieka na bok, zwróćcie uwagę na przechylenie dysku i kierunek ruchu dłoni. Zmieniajcie jeden element naraz — łatwiej wtedy zauważyć, co pomaga.
Łapcie oburącz i bez pośpiechu
Przy podaniu na wysokości tułowia spróbujcie chwytu kanapkowego: jedna otwarta dłoń znajduje się nad dyskiem, druga pod nim, a przy kontakcie dłonie zamykają się na frisbee. Patrzcie na nadlatujący dysk i przygotujcie ręce wcześniej. Jeśli podanie jest trochę niedokładne, zróbcie mały krok w jego stronę, zamiast sięgać daleko z nieruchomej pozycji.
- Nie rzucajcie do osoby odwróconej plecami lub zajętej zbieraniem dysku.
- Jeśli frisbee leci w stronę twarzy, odsuńcie głowę od toru lotu; nie próbujcie zatrzymywać go twarzą.
- Pozwólcie spaść podaniu, które wymagałoby ryzykownego skoku lub wejścia między innych ludzi.
- Po upadku dysku wróćcie na swoje miejsca i dopiero wtedy wznowicie podania.
Przećwiczcie krótkie podania w parze
Propozycja redakcyjna na pierwszą serię: stańcie około trzech–czterech metrów od siebie i spróbujcie wykonać pięć spokojnych podań zakończonych chwytem. Liczcie wspólny wynik. Nie chodzi o pokonanie partnera, lecz o podanie, które druga osoba może wygodnie odebrać.
- Wykonajcie serię z miejsca, skupiając się na płaskim ustawieniu dysku.
- Po udanej serii każde z was robi jeden krok do tyłu. Jeśli łapanie staje się trudne, ponownie skróćcie dystans.
- W kolejnej rundzie osoba odbierająca robi przed rzutem mały krok w bok i zatrzymuje się. Rzucający czeka na gotowość partnera.
- Po kilku próbach powiedzcie sobie konkretnie, które podania były wygodne: niższe, spokojniejsze czy bliżej środka tułowia.
Dodajcie prostą zabawę na celność
Propozycja redakcyjna: wyznaczcie na ziemi szeroką strefę za pomocą dwóch płasko położonych znaczników. Rzucajcie do niej na zmianę z tego samego miejsca. Partner czeka z boku, poza torem lotu, a dysk zbieracie po jego zatrzymaniu. Ustalcie wcześniej, czy trafieniem jest pierwsze dotknięcie ziemi w strefie, czy miejsce, w którym frisbee ostatecznie się zatrzyma.
Zacznijcie od dużego celu i krótkiego dystansu. Po kilku udanych próbach możecie zwęzić strefę albo odsunąć miejsce rzutu — wybierzcie jedną zmianę. Na zakończenie wróćcie do łatwych podań w parze. Jeśli ręka się męczy, celność spada lub pojawia się ból, przerwijcie ćwiczenia zamiast nadrabiać siłą.